9月28日
วันนี้ชั้นรู้สึกเจ็บปวด รวดร้าว เสียใจ ลึก ๆ มันเป็นความรู้สึกที่ชั้นบรรยายออกมาให้ใครฟังไม่ได้ ถึงความเศร้า ความเสียใจที่จุกอยู่เต็มอกของชั้น วันที่ชั้นรู้ ว่าชั้นต้องสูญเสีย มันเร็วเกินไป จนตั้งตัวไม่ติด มันเร็วเกินไปสำหรับการสูญเสีย ระยะเวลาของการได้อยู่ด้วยกันมันสั้นมาก จนทำให้ชั้นไม่อาจทนรับความสูญเสียนี้ได้เลย มันก็แค่เมื่อไหร่ เท่านั้นเอง ที่เค้าจะจากชั้นไป ชั้นจะต้องอยู่และเผชิญความเป็นจริง ว่าไม่มีเค้าแล้ว ชั้นต้องกลับห้องไป ดูความว่างเปล่า หรอ?? ทุกครั้งที่มองหน้าเค้า ชั้นรับรู้ได้ถึงความรู้สึก ชั้นจึงพยายามเล่นกะเค้า พูดคุยกะเค้า อยากให้ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับชั้นและลูกน้อยของชั้น แม้จะแค่ 10% ที่เป็นความหวัง แต่ชั้นอยากได้มัน เพื่อเราจะไม่พรากจากกัน จะให้ชั้นทำใจอย่างไร จะให้ชั้นแบกรับมันยังไง ชั้นแทบจะทนไม่ไหวแล้ว ความเศร้าลึก ที่ไม่สามารถแสดงออกมาได้ มันทำให้ชั้นรับไม่ไหวแล้ว...