นี่เป็นภาพเจ้าเสือน้อย แมวน้อยของชั้นเอง (=^.^=) ในช่วงเวลานี้ที่เค้าป่วย ไม่มียารักษา ทำได้แค่การประคองไว้ ให้การจากไปของเค้าช้าลงแค่นั้นเอง U_U ชั้นหลอกตัวเองมาหลายวันแล้ว ว่าเค้ายังคงปกติ ทานอาหารได้ เดินมารับชั้นที่หน้าประตูเหมือนทุกวันที่ชั้นกลับจากที่ทำงานได้ ชั้นรู้สึกดีจัยมากทุกครั้งที่เห็นเสือน้อย วิ่งต้วมเตี้ยมออกมารับชั้นที่หน้าประตู

ในขณะที่เค้าป่วย ก็จะมีหลายเสียงมาถึงชั้น บ้างก็บอกว่าอยู่ในการควบคุมของ G ไว้วางใจในG นะ อธ.เผื่อเค้านะ ชั้นก้อทำทุกอย่างนะ อธ.เผื่อ และส่วนลึกในใจชั้นก้อวางใจในG นะ บ้างก็บอกว่าเป็นรูปเคารพหรือป่าว...และยังมีอีกหลายเสียง สำหรับชั้น ณ เวลานั้นปฏิเสธทุกอย่างเลยก้อว่าได้ เพราะอะไรนะหรอ เพราะว่า ชั้นก็เป็นคนนึงที่วางใจในG นะ และชั้นก็ยังคงรับใช้G ปกติ  ไปซ้อมร้องเพลง ไปโครงสร้าง แทบจะไม่ได้มีสิ่งใดขาดตกบกพร่องไปเลยนะ นี่คือบางสิ่งที่ชั้นบอกตัวเอง หรือ การหลอกตัวเองดี ๆ นั่นเอง ชั้นรู้ตัวเองนะว่ากะลังหลอกตัวเอง เพราะว่าชั้นทำใจยอมรับมันไม่ได้นั่นเอง ทำให้ชั้นหลอกตัวเองอยู่เรื่อยๆ

กระทั่งมะคืน (วันอาทิตย์) หลังจากชั้นไปหาหม่ำมี๋ กลับมาถึงห้องเสือน้อยของชั้น ท้องเสีย T_T ไม่ใช่ท้องเสียธรรมดา แต่เหลวเป็นน้ำ ที่ไม่มีอาหารเลย ชั้นก็สงสัยว่าเสือน้อยไปทานอะไรมา ชั้นก็จับเค้าล้างก้น อยู่หลายรอบ จนกระทั่งก่อนที่ชั้นจะหลับ มันค่อนข้างดึกมากแล้ว ชั้นเลยอธ.เผื่อเสือน้อย เพราะมีเสียงกระซิบเข้ามาในจัยของชั้นว่า อธ.ซิ ชั้นไม่ลังเลใจ ก็อธ. กะ G โดยไม่ใช้ความรู้สึกวางใจ G แบบผิด ๆ คือวางใจเพื่อปลอบใจตัวเอง แต่ไม่มีการกระทำ หรือ วางใจแบบไม่สงสัยใด ๆ แบบไม่มีการกระทำซึ่งเป็นความวางใจแบบผิด ๆ ชั้นก็อธ.เผื่อเค้าหายโดยการช่วยเหลือจาก G จิง ๆ ให้เห็นว่าฤทธิ์เดชของ G อยู่กะเสือน้อยของชั้น และในขณะนั้นเอง ชั้นบอกกลับ G ว่า ชั้นรู้แล้วว่า มันคือการเรียกร้องบางอย่างจากG ชั้นรู้แล้วว่า ชั้นเจ็บปวดมาก เมื่อG ถอนบางอย่างไปจากชีวิตชั้น มันเป็นสิ่งที่ชั้นหวงแหน และรักมาก มันเลยทำให้ชั้นได้หวนคิด และ ระลึกว่า ชั้นทุ่มเท เวลา เงินทอง ใจ ความรัก และทุกอย่างในชีวิตชั้นให้กับแมวทั้ง 2 ตัวของชั้นมากแค่ไหน มันทำให้ชั้นได้คิดว่า ชั้นลืมG ไปแล้วหรอเนี๊ยะ ทำให้ชั้นได้รู้ว่า ทุกลมหายใจ หรือว่า ห้วงความคิด ชั้นมีแต่แมว ชั้นเอาG ไปไว้ที่ไหน ชั้นจะร้องทูลกะ G ก็ต่อเมื่อแมวชั้นป่วยเท่านั้นเองหรอ ชั้นเลยได้รู้ว่า G ในชีวิตของชั้น เล็กน้อยก่าแมวทั้ง 2 ตัวของชั้นเสียอีก และเมื่อคืนนี่เอง ที่G ได้มาเตือนสติชั้น ได้มาทำให้ชั้นเข้าใจว่า ชั้นไม่รู้ตัวเลย ว่าG ในชีวิตชั้นเล็กลงเต็มที จนวันนี้วันที่ชั้นกำลังจะสูญเสีย ชั้นได้บอกกับ G ขอการช่วยเหลือมาถึงแมวน้อยของชั้น วันนี้ชั้นสำนึกแล้ว ชั้นยอมแล้ว ขอบคุณ G สำหรับช่วงเวลาที่ดูยาวนานนะสำหรับชั้นกะเจ้าแมวน้อย ที่เรายังได้อยู่ด้วยกัน ขอบคุณพระเจ้าที่ไม่ได้เป็นการพรากไปจากชีวิตชั้นทันที แต่เป็นความรักของ G ที่ได้สอนชั้นในช่วงเวลาที่เค้าเหลืออยู่จิง ๆ ชั้นได้บอกกะ G ว่า ชั้นอาจจะเจ็บปวดมากในวันที่ต้องจากกัน แต่ว่าชั้นจะยอมคืนทุกอย่างแล้ว เงินทอง ความรัก ใจ ทุกอย่างในชีวิต ชั้นยอมคืนให้พระเจ้าแล้ว

และชั้นก้อได้บอก G ว่าขอการรักษาให้ในเวลานี้จนกระทั่งเช้าที่ตื่นมา จะไม่เห็นแมวน้อยท้องเสียอีกเลย เพื่อชั้นจะได้ไม่กังวลในขณะทำงานหรือ กังวลจนทำให้ชั้นไม่ไปซ้อมร้องเพลง และทำให้ชั้นเลือกแมวน้อยของชั้นก่อนอีก ขอบคุณ G สำหรับน้ำตาที่เสียไปเมื่อคืน มันคุ้มค่าที่สุด เพราะหลังจากที่ชั้นอธ.จนกระทั่งเช้า แมวน้อยไม่ท้องเสียอีกเลย ชั้นก็อุ้มเค้าขึ้นมาแล้วก็พูดกับเค้าว่าขอบคุณ G นะ ที่ฟีลลิ่งไม่ท้องเสียแล้ว

ขอบคุณ G ในขณะที่ชั้นเองก้อกลัวว่าท่าทียังคงผิดอยู่ ในขณะที่ชั้นเองก้อกลัวว่าที่ทำไปทั้งหมดเพราะ ชั้นรักแมวเกินไป แต่พระเมตตาของ G สำหรับชั้นก้อมากมายเหลือเกิน ขอบคุณ G ในวันนั้นที่ชั้นจะต้องสูญเสีย และเสียจัย แต่มันจะทำให้ชั้นได้รัก G และคืนทุกอย่างให้ G ชั้นก้อจะยอมเพื่อ G จะยิ่งใหญ่ในชีวิตชั้นจิง ๆ ไม่ใช่เพียงนามหรือความรู้